PDBeH tekst zeegroen 924x53

verhaal kimberlyHallo allemaal,
Ik ga hier ons verhaal delen, een verhaal met veel verdriet, kracht en geluk! 
Maar vooral doorzettingsvermogen, en opoffering.

Ik ben Kimberly(27), ik ben getrouwd met Yannick (Jaison)(26) en wij hebben samen 5 prachtige kinderen.(9)(8)(7)(4)(2)Jaar.

Mijn man (Yannick) of zoals zijn moeder hem kent Jaison is 1 van de hartkinderen van Liza.
De stichting heeft zo ontzettend veel voor ons betekend.
Mijn man was, door onjuiste papieren, bijna 9 jaar op zoek naar zijn biologische moeder zonder resultaat.

Zijn bio broertje in Nederland vond Liza's stichting.
En nu, na 9 jaar strijden voor de juisten papieren, EN 5 kindjes later EN heel heel erg veel onmacht, teleurstelling en verdriet, vond Yannick eindelijk zijn biologisch moeder!
Liza vond haar binnen een uur!

Je begrijpt natuurlijk dat we daar tot op de dag van vandaag nog steeds versteld van staan.
Want jeetje, 9 jaar lang, alles zonder resultaat en niet veder komen dan ‘’sorry meneer/ mevrouw we hebben niet de juiste documenten” was dit geweldig nieuws!
Maar wat is doorzetten toch moeilijk soms!
Maar nooit hebben we op gegeven, het was zijn moeder, een deel dat bij mijn man in zijn leven altijd ontbrak, een deel waardoor hij nooit echt compleet heeft kunnen zijn.

MAAR eindelijk ervaart mijn man dit completen gevoel, voelt mijn man hoe het voelt om echte rust te hebben, alle puzzelstukjes zijn compleet.

Op 17-08-2016 kregen wij het adres van zijn moeder, mijn man was door het dolle heen, tevens was dit de eerste dag dat wij contact hadden met Liza.
20 augustus 2016 de eerste foto’s en wat een verassing! er was niet alleen zijn Moeder, maar een moeder een (bonus) vader en 3 broertjes en een zusje, en wat waren ze gelukkig dat haar zoons eindelijk gevonden waren!
De afgelopen 21 jaar heeft zij elke dag gebeden dat ze terug kwamen, dat ze hen ooit nog zou zien.

24 augustus 2016 was het eerste skype gesprek, wij hebben de ongelofelijke kans gekregen om dit vast te leggen dankzij Liza en cameraman Ed, en dit filmpje staat voor altijd op een stickje, dvd en hard drive; dit is het filmpje dat we onze jongste kinderen kunnen laten zien!

Onze jongste kinderen zullen niet beter weten dat oma Brasil er altijd was;  hoe mooi de beloning is voor 9 jaar strijden, vechten maar beter gezegd nooit opgeven!

De ontmoeting van een kind met een ouder!

We hebben nog vele Skype gespreken gehad, zo vaak mogelijk en zo lang mogelijk, maar het was voor mijn man niet genoeg, het was voor mijn schoonmoeder niet genoeg, het was voor de hele familie in Brazilië niet genoeg.
Het idee dat ik mijn man, de vader van de kinderen alleen naar Brazilië moest laten gaan, maakte me gek! Ongerust. Want ik wou niet zonder mijn man zijn, ik wou mee, maar toen kwam het moment dan mijn man verdrietiger werd en verdrietiger, zijn moeder was op de Skype zo dichtbij maar tegelijkertijd zo ontzettend ver weg, en mijn man wou maar 1 ding: zijn moeder en zijn gehele familie daar omhelzen en leren kennen! Maar hoe dan?

Ik ben maar een student, ik doe nog een bol-opleiding ik volg een lange weg om uiteindelijk verpleegkundige te worden,
Yannick is huisvader we hebben hiervoor gekozen, nooit wetend dat er een reis naar Brazilië op de planning stond, en toch hebben we het gedaan!
5 maanden na het eerste Skype gesprek 02-01-2017 hebben we Yannick zijn ticket samen geboekt, hij was een week daarvoor zó verdrietig, wij hebben samen zo'n sterke relatie! Alles wat we altijd voor elkaar gewild hebben, is geluk.
Wat voor vrouw ben ik als ik mijn man zijn grootste geluk afneem?
23-02-2017 is mijn man naar Brazilië gevlogen, hij is daar nu 17 dagen, ik schijf dit terwijl ik net heb opgehangen met hem, en hij bij zijn biologische familie in huis leeft, mijn schoonfamilie.
Ze zijn zo gelukkig allemaal, Er is zo'n ontzettend grote last van mijn man zijn schouder gevallen, Financeel was dit onze zwaarste proef ooit, we hebben 2/3 maanden zonder ook maar iets extra’s gezeten, geen uitstapjes, geen overdreven dure dingen, maar wat zijn al die dingen waard in vergelijking met het grote geluk dat mijn man nu ervaart?

Hij is bij zijn familie, Mijn man heeft precies 300 euro mee gekregen voor 21 dagen. Zijn familie vangt hem op. Geeft hem te eten, en zorgt voor hem zoals een moeder dat doet!
Zijn droomreis zijn rootsreis heeft in totaal 1165 euro gekost; van Amsterdam naar São Paulo € 580 ; van São Paulo naar Chapeco € 250 en € 300  vrij te besteden.
We zijn eerlijk tegen zijn moeder geweest, dat we geen 1000den euro’s hebben om daar uit te geven, en weetje wat het enige wat zijn moeder wou? dat hij kwam!
De dankbaarheid voor het feit van haar zoon terug in haar leven was zóveel waard, en 1165 euro is voor ons een belachelijk groot bedrag, en ik vraag me nog steeds af hoe we het deze maanden hebben gered, het was soms voor zowel mij als voor mijn man heel zwaar, maar we zijn het allebei over 1 ding volledig eens!
DIT WAS HET ALLEMAAL DUBBEL EN DWARS WAARD.

Mijn man is een nieuwe man, hij heeft het ontbrekende stukje gevonden en het is nog mooier en liefdevoller dan hij altijd heeft durven hopen!

Aan alle andere hartkinderen, die hun ouders, familie aan het zoeken zijn of hebben gevonden:
geef nooit maar dan ook nooit de moed op, geef al je extra dingen in de komende maanden op om je familie te bezoeken, en als je ze nog niet hebt gevonden, blijf alles delen, blijf zoeken geef de moed nooit op!
Wij hebben 9 jaar gezocht, we hebben 9 jaar angst gevoeld en heel die 9 jaar hebben wij deze strijd samen gestreden!
Maar we hebben nooit maar één dag de moed opgegeven, uiteindelijk brengt het het mooiste wat er is!
Als wij, met een gezin van 7 personen, waarvan 5 jongen kinderen en met een inkomen van rond de € 1500 een ticket kunnen betalen, kunnen we dat allemaal!
Dit was mijn man zijn droom en ik had de grote eer daar een heel groot deel van uit te maken, elke dag (als de verbinding het toe liet) 2x per dag hadden we contact, hij wenste me een goede ochtend, terwijl het hier allang middag was ( haha) hij wenste me een goede nacht terwijl zijn avond net begon! Neem deze kans, want mijn man is in jaren niet zo gelukkig geweest! Gun jezelf het zelfde geluk!

Aan alle mensen met een dierbare die geadopteerd is, kan ik alleen uit eigen ervaring zeggen, dit is niet jouw plaats om op de voorgrond te staan, dit is het moment je geliefde te steunen, sterk te zijn, maar bovenal zijn of haar allergrootste steun!
En laat hem gaan, hoe zwaar ook voor jezelf, je dierbare heeft dit nodig, om veder te gaan, rust te vinden maar vooral om weer compleet te zijn!

De persoon verlaat wel het land, zijn familie, maar het land, de familie verlaat nooit hem!

Hierboven heb ik een foto geplaatst, ik heb mijn man gevraagd of ik foto’s kon gebruiken, hij vond dat goed omdat hij hoopt dat veel van Liza's hartkinderen, of via welke stichting dan ook deze fantastische reiservaring en zoektocht zo mooi, positief en liefdevol kunnen gaan maken!

Ik hoop dat jullie dit hebben, en dit als voorbeeld kunnen gebruiken, om nooit de zoektocht op te geven, of dat geld je in de weg te laten staan, steek er energie in, heb het nooit te druk voor de mensen die altijd van je zijn blijven houden, en dat ook altijd zullen doen, ik heb mijn schoon familie nooit ontmoet, en hoop dit heel snel te kunnen doen, nu is mijn man in Brazilië, we hopen dat mijn schoonmoeder dit jaar mij maar vooral haar 5 kleinkinderen kan zien hier in Nederland.
Geef nooit op, want met doorzettingsvermogen, kracht en hoop zullen ooit al je dromen uit komen,

Heel veel succes iedereen!

Groetjes, Kimberly, Yannick, en onze 5 mooie lieve kinderen!

Ga naar boven